Willy Sluiter en de strijd om de 1920 British Empire Heavyweight Crown
- Bob Scholte
- 6 dagen geleden
- 3 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 9 uur geleden
Sinds een aantal jaar ben ik begonnen met BJJ-training. Brazilian Jiu-Jitsu is een populaire vorm van grondworstelen waarin techniek, timing en uithoudingsvermogen samenkomen. Het spel van voelen, reageren en slim anticiperen raakt aan iets heel menselijks. De homo ludens, de spelende mens, in de woorden van historicus Johan Huizinga. Zoals tijgerwelpjes of honden stoeiend over elkaar heen rollen, zo lijkt ook de mens, meestal een bepaald type man, een natuurlijke neiging te hebben om kracht, controle en grenzen in spelvorm te verkennen. In BJJ krijgt dat een geconcentreerde vorm. Met grepen en wurgingen probeer je een submission bij je tegenstander af te dwingen. Diezelfde fysieke schaakpartij om overwicht zag ik terug in twee werken van Willy Sluiter die ik onlangs verwierf.
Iedereen die ooit een bokswedstrijd van Badr Hari of Rico Verhoeven heeft gezien, kent de spanning van een dergelijk gevecht: een avond vol opzwepende muziek, stoere vechterstaal, bezwete lichamen, bloedneuzen, blauwe ogen en de belofte van eeuwige roem. Rond 1900 werkte die aantrekkingskracht niet anders. De bokswereld was immens populair, juist vanwege die rauwe, theatrale kracht. Tegelijkertijd worstelde het boksen nog met zijn reputatie. De Royal Albert Hall in Kensington aarzelde aanvankelijk om de sport toe te laten, omdat professionele pugilisten als te ordinair werden beschouwd voor een zaal met zo’n statuur. Des te veelzeggender is het dat er enkele jaren later met grote regelmaat wedstrijden werden gehouden. De populariteit en de daarmee gepaard gaande commercie kregen de overhand.
Een kampioenengevecht: Joe Beckett versus Tommy Burns
Precies daar, in de Royal Albert Hall, stonden op 16 juli 1920 de twee vechtersbazen Joe Beckett en Tommy Burns tegenover elkaar in de strijd om de British Empire Heavyweight Crown. Joe Beckett was de Britse zwaargewichtkampioen, gevormd in het harde circuit van kermistenten en fairground booths. Tegenover hem stond de 39 jarige Canadees Tommy Burns, voormalig wereldkampioen en een gevestigde naam op het internationale toneel. Met zijn 170 cm nog altijd de kleinste zwaargewichtkampioen uit de geschiedenis.
De openingsrondes gaven nog weinig prijs. Burns, leunend op zijn ervaring, wist het tempo te ontregelen en hield Beckett in de eerste fases op afstand. In de tweede en derde ronde redde hij zich nog door te clinchen, maar zonder Beckett werkelijk te raken. Naarmate de rondes vorderden, nam Beckett de controle over. In de vijfde en zesde ronde ging Burns tweemaal neer na zware treffers, waarna de strijd in de zevende ronde definitief werd beëindigd toen zijn hoek de handdoek in de ring wierp.
Van klap tot kunstwerk
In potlood, waterverf en gouache vangt Willy Sluiter in zijn tweeluik het moment suprême: Beckett die naar voren komt met een harde slag, Burns die achteruit wijkt richting de touwen en het publiek dat voelbaar op het puntje van de stoel zit. In het tweede werk zien we de nasleep. Burns is neergeknield, aangeslagen en verslagen, terwijl de scheidsrechter zich over hem buigt. Dit gevecht zou Burns’ laatste zijn en markeert het einde van zijn 16-jarige loopbaan in de ring.
De internationale pers rapporteerde uitgebreid over de wedstrijd. De titel in de New York Times luidde: “BECKETT STOPS BURNS; Forces Canadian Fighter to Throw Up Sponge In Seventh Round”. Ook in de Duitse, Italiaanse, Franse en Nederlandse kranten werd verslag uitgebracht, inclusief foto’s, waaronder van de beslissende slag. Het ligt daarom voor de hand dat Sluiter zich op deze persbeelden heeft gebaseerd bij het vervaardigen van de werken. Dat verklaart de cinematografische directheid van de composities.
Voor Willy Sluiter was dit onderwerp bij uitstek geschikt. Hij had een scherp oog voor het moderne leven en wist beweging, karakter en sfeer vlot en met humor vast te leggen. Dat deed hij vooral in spotprenten, illustraties en reclame, naast een omvangrijk vrij oeuvre van tekeningen en schilderijen. Daarmee verwierf hij bekendheid in Nederland en buitenland. In dit tweeluik pakt Willy Sluiter sport, spektakel en menselijke kwetsbaarheid stevig beet en zet ze neer in ongepolijste beelden.
Wilt u nog dichter op dit boksmoment komen? Deze wedstrijd is als een van de weinige uit die tijd gefilmd. Beoordeel zelf of Willy Sluiter het beslissende moment raak heeft getroffen en of het boksen van 1920 werkelijk zo anders is dan dat van vandaag.
